Monday, 10 December 2007

എന്റെ ഏകപ്രണയതീരം.

മറ്റാരുമൊരുനാളുമെത്താത്ത ചിത്തത്തിന്‍
വന്യഹരിത വനാന്തര ഗേഹത്തി-
ലൊരു മഞ്ഞു കുളിരോടെ,പുലരിതന്‍ ചൂടോടെ‌,
തെളിവാര്‍ന്ന നിറവാര്‍ന്നൊരേക സരോവരം!.
എന്‍ പ്രണയസരോവരം.

അവളൊന്നു വരുമെന്നു-
നിനവില്‍ കിനാക്കണ്ടെന്‍,
പ്രാണന്‍ ചുരത്തിയ പുണ്യതീര്‍ത്ഥം.

ജീവിതവേനലിന്‍ ചെങ്കനല്‍ ചൂടിലും,
വന്‍ നെടുവീര്‍പ്പുതന്നൂഷരക്കാറ്റിലും,
ചുടു കണ്ണുനീര്‍പ്പെരും മാരിതന്‍ പെയ്ത്തിലും,
ഏകാന്ത ചിത്തനായെത്തുന്നു ഞാനെന്നും
നിശ്ചല നീലിമ പൂണ്ടൊരീ-
തീരത്തൊരല്പ്പനേരം, വെറും-
കല്പിതമാര്‍ന്നൊരാ കാലത്തെ
ചേര്‍ത്തൊന്നു പുല്‍കുവാന്‍,
നവ്യചിത്തം തെളിയുവാന്‍.

ഓഴുക്കുനിലച്ച് ചെറുസരസ്സായ് തീര്‍ന്നൊരെന്‍ പ്രണയസ്മരണയില്‍ നിന്ന്.