Saturday, 15 December 2007

കനവിലീ കനല്‍മഴച്ചാറ്റല്‍ നിലയ്ക്കില്ല

കനവിലീ കനല്‍മഴച്ചാറ്റല്‍ നിലയ്ക്കില്ല
കവിതയുടെ വിങ്ങലിന്നലകള്‍ ഞാനറിയുന്നു.

സ്വാര്‍ത്ഥമാം ചിന്തയാല്‍ ചിന്തുന്ന ചോരയില്‍
പ്രജ്ഞതന്‍ നാളങ്ങളസ്ത്ഥമിക്കുന്നുവോ.

ജീവിതമിന്നൊരു യുദ്ധമായ് തീര്‍ന്നുവോ?

ചുറ്റു മുയരുന്നൊരട്ടഹാസങ്ങളില്‍ !
ചുറ്റുമ്പുളയുന്ന വാള്‍ത്തലമിന്നലില്‍ !
കടയറ്റു വീഴുമീയാര്‍ത്തനാദങ്ങളില്‍ !

എവിടെഞാന്‍ തേടണം കവിതതന്നീരടി?

നിലനില്പ്പിനടരാടുവാന്‍ ‍പോലുമാവാതെ,
പിന്തിരിഞ്ഞോടാതെ, കണ്ണീരണിയാതെ,
പച്ചമാസം പൂണ്‍ടുപോകുന്ന വാള്‍ത്തല-
പ്പസ്ഥിയില്‍തട്ടുമ്പോള്‍ ഞെട്ടുവാനാവാതെ
തണലേകി നിന്നൊരാ തരുവിത്-എന്നാദര്‍ശം.

പഷ്പങ്ങളിന്നിതാ വീണടിഞ്ഞീടുന്നു
കവിതയുടെ ചേതനയ്ക്കന്ത്യാര്‍പ്പണം ചെയ്യാന്‍.

വീണൊരീ പൂക്കള്‍തന്‍ ഭാരത്താലിന്നെന്റെ
പുത്തന്‍ തളിരുകള്‍ വീണടിഞ്ഞീടുന്നു.

പുതു നാമ്പുവീണ്ടു മുയിര്‍ക്കുവാന്‍ വെമ്പുന്ന-
കവിതയുടെ വിങ്ങലിന്നലകള്‍ ഞാനറിയുന്നു.

വിങ്ങലിന്നലകള്‍ ഞാനറിയുന്നു......