Wednesday, 13 February 2008

പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചുതന്നെ വീണ്ടും

വെണ്‍മുകില്‍ മാലകളായ് വരുന്നൂ പ്രണയത്തിന്‍,
പനിനീര്‍ തൂവി വീണ്ടുമുണര്‍ത്താന്‍ കനവിനെ.

കാലത്താല്‍ കട്ടവിണ്ട മനസ്സിന്‍ പാടത്തൊരു,
ഞാറ്റുപാട്ടുയര്‍ന്നേയ്ക്കാം നാമ്പിടാം തളിരുകള്‍.

ആവണിപ്പൂചൂടുന്ന വസന്തം വിടര്‍ന്നേയ്ക്കാം,
ഓണപ്പൂവിളി വീണ്ടുമുയരാം അങ്കണത്തില്‍.

ആതിരപ്പൂനിലാവിന്‍ വെണ്‍ചേല ചുറ്റിവീണ്‍ടും,
പാതിരാപ്പൂചൂടുവാന്‍ വന്നേക്കാം ധനുമാസം.

മാന്തളിര്‍ പൊഴിയുന്ന വൃശ്ചികപ്പുലരികള്‍,
പൂങ്കുയില്‍നാദത്തിനാല്‍ പുളകമണിഞ്ഞേയ്ക്കാം.

വര്‍ണ്ണനാതീതമായ പ്രണയസുഗന്ധത്താല്‍,
നിറയാം മനം വീണ്ടുമുയരാം കിനാവുകള്‍.

പ്രാണനില്‍ പ്രണയത്തിന്‍ പനിനീരലിയുമ്പോള്‍,
കനവില്‍ വീണ്‍ടുമൊരു കവിതയുണര്‍ന്നേയ്ക്കാം.