Monday, 24 March 2008

നിഴലില്ലാത്ത വെളിച്ചം

അന്തിയ്ക്ക് ചെങ്കല്ലരച്ചു തേച്ച ചുമരില്‍
നിഴല്‍‍ നോക്കി ക്കളിച്ചതിന്
അച്ഛന്‍ തലമണ്ടയ്ക്കൊന്നു കിഴുക്കി।

നിഴലുകളാണു കുഴപ്പം,
നിഴലില്ലാത്തൊരു വിളക്കുവേണം

ചക്കപ്പശയിലുമി കുഴച്ച് എരിക്കിന്തണ്ടിലൊരു തിരി
കടലാവണക്കിന്‍‍ വിത്തുകോര്‍ത്ത് പച്ചീര്‍ക്കില്‍ പന്തം
കത്തും,പുകയുണ്ട് പക്ഷേ നീണ്ടൊരു നിഴലുണ്ട്-
നേരിയൊരു മണം കൂടിയുണ്ട്.

അന്ത്യാളങ്കാവില്‍,നൊട്ടന്റെ തോറ്റത്തിനൊപ്പമുറയുന്ന
കരിങ്കോലങ്ങളുടെ കൈപ്പന്തങ്ങള്‍ക്ക് തെളിച്ചമുണ്ട്
പക്ഷേ പിടിവിട്ടു ചാടുന്ന മരക്കാളയുടെ നിഴലുണ്ട്
മുടിയാട്ടമുലയ്ക്കുന്ന ഉടലുകളുടെ ഇളകുന്ന നിഴലുണ്ട്.

നിറങ്ങളിണചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന സര്‍പ്പക്കളത്തില്‍
അഞ്ചു തിരിയിട്ടു നിറഞ്ഞു കത്തുന്ന നിലവിളക്കുണ്ട്
പക്ഷേ പൂക്കുല വിറയ്ക്കുന്ന കന്നിനാഗത്തിന്നി‍ളം കയ്യിന്റെ,
ഗുരുതിയാടുന്ന മണിനാഗത്തിന്റെ, നനഞ്ഞ നിഴലുകളുണ്ട്.

പകുത്ത നാളികേരത്തിലെള്ളെണ്ണ പാര്‍ന്ന്
വെളുത്ത തിരശ്ശീലയ്ക്കുപിന്നില്‍ ഇളകുന്ന നാളങ്ങള്‍
ആട്ടിന്തോല്‍ പാവക്കോലങ്ങളോടു ചേര്‍ന്ന്
കൂത്തു പാട്ടിനൊപ്പം പുലരുവോളം കഥപറയുന്ന നിഴലുകളുണ്ട്.

പിന്നെ ചെമ്മണ്ണുപാതയുടെ ഓരത്ത് അസ്ഥിശേഷിപ്പില്‍
വിറയ്ക്കുന്ന കാലില്‍ മുനിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞുമൊരു ബള്‍ബുണ്ട്
വികസിക്കുകയും ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവനുള്ളൊരു നിഴലാണവിടെ.

നിഴലില്ലാത്ത വെളിച്ചത്തെക്കുറിച്ചൊന്നു സങ്കല്പ്പിച്ചു നോക്കി-
കണ്‍ പോളകളില്ലാത്ത കണ്ണുകള്‍പോലെ ഭീകരം
ഇടക്കൊരു കിഴുക്കു കിട്ടിയാലെന്ത്? നിഴലില്ലാതെ എനിക്കുവയ്യ.
വെളിച്ചത്തിലും നിഴലിലും ഒളിച്ചുകളിക്കുകയെങ്കിലുമാവാമല്ലോ?.