Sunday, 13 April 2008

എങ്കിലുമൊരു കുല കണിക്കൊന്നപ്പൂവിതാ.....

കേള്‍ക്കുന്നോ വിഷുപ്പക്ഷിയുച്ചത്തില്‍ ഘോഷിക്കുമാ
'വിത്തും കൈക്കോട്ടു'മെന്ന പഴയ ശ്രുതി വീണ്ടും!
മനസ്സിന്നുള്ളിലേതോ കൊന്നയില്‍ വീണ്ടു മിതാ
പൊന്നലുക്കിന്റെ കൂട്ടം വിടര്‍ന്നു നിറയുന്നു.


അവധിക്കാലത്തിന്റെ യാഘോഷത്തിമിര്‍പ്പിനു
മാറ്റുകൂട്ടുവാനായിട്ടെത്തിടും വിഷുക്കാലം.
കണിയും കൈനീട്ടവും സ്വപ്നംകണ്ടുറങ്ങുമ്പോള്‍
വിളിക്കും അമ്മ വരൂ,കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാതെ.


ഓട്ടുരുളിയിലൊരു കണ്ണന്റെ പ്രതിമയും,
മുന്നലായൊളിചിന്നും കൊന്നപ്പൂപുഞ്ചിരിയും,
തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരു നിറദീപവും പിന്നെ,
കണിവെള്ളരി,ചക്ക,കുല മാങ്ങയും ചേര്‍ന്നു
നിറയും മനം വിഷുക്കണിതന്‍ സമൃദ്ധിയില്‍.
അണയും പുതു വര്‍ഷൈശ്വര്യവു മാവേശിച്ചു
കത്തുന്നൂ കമ്പിത്തിരി,മേശപ്പൂ,മത്താപ്പുകള്‍.


കനവില്‍ നിറഞ്ഞൊരാ കണിതന്‍ നിറ ഭംഗി,
കാഴ്ചയില്‍ നിറഞ്ഞൊരാ പൂത്തിരിത്തെളിച്ചങ്ങള്‍,
കാതില്‍ വന്നലച്ചൊരാ പടഹ ധ്വനികളു-
മെങ്ങുപോയ്....കാലത്തിന്റെ യങ്ങേകവാടത്തിങ്കല്‍
എന്നെയും പ്രതീക്ഷിച്ചു നില്‍ക്കുമോ ഒരു വേള?
ഇല്ലെന്നതറിഞ്ഞിട്ടും കനവിന്‍ വ്യാമോഹങ്ങള്‍!.

വാണിഭദ്ദുരകളാല്‍ മണലിലുയര്‍ന്നൊരീ-
ജ്യാമിതീ ഹര്‍മ്യങ്ങളില്‍ വരുമോ വിഷു?
ഇല്ല.വിഷമം വരാമൊരു വിഷു കൂടിയിന്നിതാ
വിടചൊല്ലുന്നൂവെന്നതോര്‍മ്മയില്‍ തെളിയുമ്പോള്‍.


എങ്കിലുമൊരു കുല കണിക്കൊന്നപ്പൂവിതാ
വെറുതേ തുടിക്കുമീ മനസ്സില്‍ വിടരുന്നൂ.