Tuesday, 24 June 2008

കൊരച്ചു നടക്കുന്ന പേ പിടിച്ച നായ്ക്കളോട്..

പ്രിയപ്പെട്ട എല്ലാ വായനക്കാരോടും

ക്ഷമിയ്ക്കുക പരുഷവാക്കുകള്‍ക്ക്.
വെറും രോഷത്തില്‍ നിന്നുമുയര്‍ന്ന,ചങ്ങലയ്ക്കിട്ടൊരു നാടന്‍ നായയുടെ കൊരയ്ക്കലായി കണ്ടാല്‍ മതി.
അഭിപ്രായം പറയാതെ പോവാം,കൊള്ളരുതാത്തവനെന്നു വിധിയ്ക്കാം,എങ്കിലുംഅനേകം ദരിദ്രവിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കു ദാനം ചെയ്യാനെങ്കിലും കഴിയുമായിരുന്ന പാഠ പുസ്തകങ്ങള്‍ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞ പട്ടികള്‍ നടു റോട്ടില്‍ ഞെളിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍ പോസ്റ്റാതിരിക്കാനാവുന്നില്ല.

കൊള്ളില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും തോന്നുന്നെങ്കില്‍ മാത്രം വായിച്ചാല്‍ മതി.
കവിതയെന്ന ലേബല്‍ കൊടുക്കുന്നില്ല.


















നായ്ക്കള്‍ക്കു പോലും അപമാനമണ് പിന്നെന്തു പേരു കൊടുക്കാന്‍.


നല്ലതു നായക്കു ചേരില്ല എങ്കിലും
അമൃതു വിളമ്പിയതഴുക്കില്‍ കളഞ്ഞിട്ടു
അമേധ്യം തിരയുന്ന നായിന്റെ മക്കളേ

പുസ്തകം ചുട്ടോരു ചാരത്തില്‍ നിങ്ങടെ
തലമുറ മുഴവനും പെറ്റു പെരുകട്ടെ

അലയുവാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു തെരുവൊരുക്കീടുന്നു
അണയുവാന്‍ ചേരിചെളിക്കുണ്ടൊരുക്കുന്നു

നിങ്ങളെത്തമ്മില്‍ക്കടിപിടികൂടിക്കും
നിങ്ങടെ നേതാക്കള്‍-
വെള്ളക്കദറിട്ടു നായാടി നേടിയ
ചോരപ്പണം കൊണ്ടുമാളിക കെട്ടിയോര്‍.

അറിയില്ല നിങ്ങള്‍ കടിപിടിയൊച്ചയില്‍
കൂട്ടത്തിലൊരുവന്റെ പൊലിയുന്ന പ്രാണന്‍
ഉച്ചത്തിലുയരുന്ന രോദനം,ഒഴുകിപ്പടരുന്ന ചോര
കണ്ണീരില്‍ മുങ്ങി മരിക്കുമുടയവര്‍.

അതുവിറ്റ കാശിന്നധികാരപീഠത്തില്‍
ആസനമൂന്നിയിരിക്കുന്ന നേതാവിന്‍
ആക്രാന്തം,സംതൃപ്തി ആത്മസംതൃപ്തി.

വിദ്യയുപേക്ഷിക്ക മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍തന്‍
ഹിസ്റ്റീരിയതരും ലഹരിയില്‍ മുങ്ങുക.

അറിയില്ല നിങ്ങള്‍ക്ക്.
ഏടുകള്‍ കീറിയ,വക്കുചുരുണ്ടൊരു
മങ്ങിയ മഞ്ഞനിറം പൂണ്ടൊരാരാന്റെ-
പുസ്തകമതു പോലും വാങ്ങുവാനാവാതെ
വലയുന്നൊരുവനെ.

അറിയുന്നതെങ്ങനെ കണ്ണുകള്‍ കെട്ടുന്നു
കെട്ട ന്യായങ്ങള്‍തന്‍ നാറിയ ശീലയാല്‍
കുത്തി നിറയ്ക്കുന്നു മുദ്രാവാക്യങ്ങളാം
തീട്ടം-
നിങ്ങടെ വായിലീ നേതാക്കള്‍.

എങ്കിലും അറിയാതെ പോകുവതെങ്ങനെ?
നിങ്ങള്‍
വിശപ്പിന്‍ വിളിയെങ്ങാനൊരുനാളില്‍
കേള്‍ക്കുകില്‍?